5th Year Anniversary
posted on 26 Dec 2008 12:18 by zinister in ShortFanFiction
Title: 5th Year Anniversary
Author: Zinister
Category: ?
Couples: YoonJae, YooSu
Talk: ห่างหายจากการแต่งช็อทฟิคไปนาน มีใครคิดถึงซินบ้างไหมคะ TT TT วันนี้วันดี ครบรอบห้าปีทงบังชินกิ ขอให้พวกพี่ๆทั้งห้าและแคสสิโอเปียทุกคนมีความสุขมากๆ อากาศหนาวเนอะช่วงนี้ อย่าเจ็บ อย่าป่วย อย่าไข้กันนะคะ ทงบังชินกิห้าปี...ทงบังชินกิตลอดไป ^^ เรื่องนี้สั้นมากเลยเนอะ เหอเหอ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านฟิคเรื่องนี้ และขอบคุณสำหรับคอมเมนท์ดีๆที่เป็นกำลังใจค่ะ
ปล.เรื่องนี้เกิดจากจินตนาการ จริงไม่จริงไม่รู้เน้อ - -“
: : : : : 5th Year Anniversary : : : : :
ท้องฟ้าในค่ำคืนแห่งคริสต์มาสปี2008ยังคงเหมือนเดิม สีดำสนิทที่แต่งแต้มด้วยดวงดาวสีทองสว่างไสว และละอองสีขาวของหิมะ ดึงชายหนุ่มทั้งห้าคนให้หลุดเข้าสู่ภวังค์ แม้นั่งอยู่ต่างที่ ทว่าเรื่องที่คิดนั้น...ก็ไม่ต่างกันเสียทีเดียว
เมื่อผ่านพ้นค่ำคืนนี้ไป จะเป็นวันพิเศษสำหรับพวกเขา พิเศษ...มากที่สุดวันหนึ่งในชีวิต
ครบรอบห้าปีที่พวกเขา...เป็นทงบังชินกิ
:: JAEJOONG ::
ห้าปี...กับการเป็นสมาชิกทงบังชินกิ ไม่น่าเชื่อว่าผมจะมาถึงจุดนี้ได้ เหมือนกับความฝันที่ไม่น่าเชื่อ ทว่ามันก็เป็นความฝัน...ที่ผมหวังว่าสักวันจะได้สัมผัสถึงมันเรื่อยมา
เมื่อมองย้อนกลับไป...ตัวผมช่างกล้าและบ้าบิ่นเสียเหลือเกิน หนีออกจากบ้านเพื่อมาออดิชั่นเป็นนักร้องท่ามกลางเสียงคัดค้านของทุกคน เลิกเรียนทั้งที่รู้ว่าหากไม่มีความรู้ จะประกอบอาชีพอะไรก็ลำบาก แต่ผมก็เลือกเส้นทางนี้
ทำตามความฝัน..ที่เป็นเพียงแค่ลมแล้งในตอนนั้น ทว่ามันกลับสัมผัสได้จริงในตอนนี้
ที่ SM ENTERTAINMENT ผมได้เจอเพื่อนดีๆหลายคน ตลอดจนเพื่อนร่วมวง ต่างก็ดีกับผมทั้งนั้น บางครั้งเราก็มีปากเสียงกันบ้าง แต่ทุกครั้งหลังจากนั้นมันก็ทำให้เราสนิทสนมและเข้าใจกันมากขึ้น
โดยเฉพาะผมกับเขา...หัวหน้าวง ชอง ยุนโฮ
ตอนแรกผมไม่ชอบหน้าเขาเลยจริงๆนะ คิดว่าเป็นหัวหน้าวงแล้วเจ๋งนักเหรอ? คอยจับผิดผมอยู่นั่นแหละ ให้ตายเถอะ!
แต่หลังจากที่ผมขาเจ็บ เขาก็ดูแลเอาใจใส่ผมอย่างดี ตั้งแต่ตอนนั้น...ผมเลยเริ่มมองเห็นด้านดีของเขา นี่ล่ะนะ อย่างที่มีคนเคยบอกเอาไว้...เราจะรู้ว่าใครหวังดีกับเราจริงๆก็ตอนลำบาก
เรื่องไม่น่าเชื่ออย่างที่สอง...ผู้ชายคนนั้น ชอง ยุนโฮ คือคนรักของผม
ยุนโฮอา เราอยู่ด้วยกันมานานแล้วนะ ทั้งที่เป็นอย่างนั้น ความรู้สึกของฉันก็ยังคงไม่เปลี่ยนไป รู้สึกดีกับนายยังไง...ตอนนี้ก็ยังเหมือนเก่า
นี่เจ้าหมี รู้สึกอึดอัดใจบ้างหรือเปล่าเวลาฉันเอาแต่ใจแล้วก็หัวแข็ง ขอโทษนะ ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้ล่ะ แต่...ที่ชอบขัดใจ ไม่ใช่เพราะฉันไม่รักนะ ก็แค่...ชอบฟังนายบ่นเท่านั้นเอง อา...ฉันนี้ท่าทางจะไม่ปกติซะแล้ว
ก็ยุนโฮน่ะ บ่นไม่เหมือนกับบ่นเอาซะเลย มันเหมือนกับ...พูดให้ฟังเพราะเป็นห่วงต่างหาก
เวลาฉันดื่มเยอะเกินกำลัง ยุนโฮก็มักจะมารับฉัน ปากก็พูดนู่นนี่บอกว่าทำไมฉันไม่รู้จักประมาณตนบ้างเลยนะ แต่รู้ไหม...น้ำเสียงกับอ้อมกอดของยุนโฮที่ช่วยประคองฉันน่ะ...อบอุ่นที่สุดเลย
วงแขนของนายน่ะ...อย่าเพิ่งเบื่อที่จะฉุดรั้งฉันเอาไว้นะ
และสำหรับยูชอน จุนซู ชางมิน พวกนายเป็นทั้งเพื่อน พี่น้อง และครอบครัวที่สุดยอดไปเลย! ฉันยังนึกภาพตอนที่พวกเราห้าคนไม่ได้อยู่ด้วยกันไม่ออกเลย และฉันก็ไม่อยากให้มันมาถึง
พวกเรามาเป็นทงบังชินกิที่ขยันขันแข็งด้วยกันเถอะนะ!
:: YOONHO ::
อา...เวลาผ่านไปเร็วจัง แป๊บเดียวก็ห้าปีแล้ว อ๊ะ!? นี่ผมบ่นเหมือนเป็นคนแก่เลยนะเนี่ย ฮ่าฮ่า ไม่เอาๆ เป็นหนุ่มเป็นแน่นแต่พูดแบบนี้ได้ยังไง หึหึ
วันนี้เป็นวันเดบิวต์ครบห้าปีของทงบังชินกิ แจจุง ผม และน้องๆเลยตั้งใจว่าจะเขียนความในใจลงแคปซูลถึงตัวเองในอนาคต แล้วเอาไปฝังไม่ก็ซ่อนไว้ที่ไหนสักแห่ง จากนั้นอีกห้าปีข้างหน้า พวกเราจะมาอ่านมันด้วยกัน
แน่นอนว่าความคิดน่ารักแบบนี้เป็นของชางมิน อา...เจ้าเด็กอัจฉริยะ เจ้าน้องที่แสนดี(?)ของพวกเรา
เอ๋? อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ ชางมินน่ะเด็กดีจริงๆนะครับ ท่าทางอาจจะดูแข็งกระด้าง แต่จริงๆเจ้าน้องเล็กนี่ใจดีสุดๆเลยนะ ว่าแต่...นี่มันแคปซูลของผมนะ ทำไมผมต้องมาเขียนชมเจ้าชางมินด้วยเนี่ย?
เอาล่ะ พี่จะถือว่านั่นเป็นคำพูดจากพี่ถึงนายกแล้วกันนะชางมิน ทีนี้ก็ตายูชอนกับจุนซูบ้าง...คู่ฮาของวงเรา เพราะมีพวกนายอยู่ บรรยากาศในวงถึงได้เฮฮาอย่างนี้ ถึงบางครั้งพี่จะชอบบ่นเวลาพวกนายทำเสียงดัง แต่มันคงรู้สึกแปลกๆถ้าไม่ได้ยินเสียงพวกนาย โดยเฉพาะจุนซู
เพราะงั้นก็อยู่ทำเสียงโหวกเหวกแบบนี้ต่อไปนะโลมา แต่พี่ว่าเราคงต้องอยู่ด้วยกันอีกนาน นายน่ะ...เป็นน้องชายที่ดีมากเลยนะ ช่วยเหลือพี่ไว้เยอะเลยสมัยยังไม่เดบิวต์ ขอบใจมากจริงๆนะ ขอบคุณครอบครัวของนายด้วย
ส่วนยูชอน...เวลาแจจุงชวนไปไหนก็รู้จักห้ามๆกันบ้างสิ นายก็รู้ว่าดื่มมากมันไม่ดีกับสุขภาพ นายเองก็ควรจะเพลาๆบ้างเหมือนกันนะ ร่างกายนายยิ่งไม่แข็งแรงอยู่ด้วย รักษาสุขภาพหน่อยสิ
สำหรับแจจุง...เพื่อนสนิทและคนรู้ใจของฉัน นายเข้าใจฉันเสมอจนบางครั้งฉันก็อดคิดไมได้ว่านี่นายมานั่งอยู่ในใจฉันรึไง ถึงได้รู้ทันกันไปเสียหมด
อ้อ! แต่จะว่าไป...นายก็นั่งอยู่ในใจฉันมาตั้งนานแล้วนี่นะ เพราะงั้นก็นั่งอยู่ในนั้นต่อไปนั่นแหละ ไม่ต้องขยับไปไหนหรอก
แต่มันจะเป็นไปได้ไหม? ในอนาคต นายจะลุกขึ้นแล้วเดินจากไปหรือเปล่า?
หึ! ถ้ามันจะเป็นอย่างนั้น...ก็รู้เอาไว้ซะว่าฉันคนนี้ไม่ยอมแน่!
ช่างมันเถอะเรื่องของอนาคต แค่ตอนนี้นายยังอยู่กับฉัน...ฉันก็เป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลกแล้ว
ใกล้ปีใหม่แล้ว ผมหวังว่าสมาชิกทุกคนจะสุขภาพแข็งแรงและมีความสุข เราจะเป็นทงบังชินกิผู้ขยันขันแข็งและเป็นตำนานร่วมกัน ผมอยากรับรู้ความรู้สึกแบบนั้นบ้างจัง...คนที่เป็นตำนาน
ในตอนนี้มีนักร้องหน้าใหม่เต็มไปหมดเลย แต่เพราะความรักของแคสสิโอเปีย..เราจึงเดินมาถึงจุดนี้ได้ แฟนๆที่น่ารักของผม...อย่าเพิ่งทิ้งพวกเราไปไหน อย่าเพิ่งเลิกรักทงบังชินกิเลยนะครับ
นายก็ด้วยนะแจจุง...อย่าเลิกรักฉัน
:: YOOCHUN ::
ห้าปีแล้วเหรอเนี่ย~ ห้าปีแล้วนะ ไม่น่าเชื่อเลยว่าผมจะทนอยู่กับเจ้าโลมาเจ้าของเสียงแหลมๆกวนประสาทนี่มาได้ตั้งห้าปี!
- เขียนถึงฉันดีๆหน่อยเซ่! อยากตายรึไงยูชอน...จุนซู -
จุนซูอา นี่มันแคปซูลของฉันนะ มาเขียนของคนอื่นตามใจชอบแบบนี้ได้ยังไง ไม่ไหวๆ นี่ถ้าให้พูดถึงข้อเสียของจุนซูนะ ผมคงต้องนั่งบรรยายเป็นวันแน่ๆ แถมคงต้องลากฮยอกแจมาร่วมด้วยอีกคน
- รู้ไว้ด้วยว่าฉันงอนนายแล้ว ไอ้บ้า...จุนซู -
จุนซู! นายจะไม่ตลกตัวเองหรือไงถ้าอยู่ๆอีกห้าปีข้างหน้าเราเอาแคปซูลมาอ่าน แล้วเห็นว่ากระดาษของฉันมันมีแต่ลายมือโย้เย้ของนายน่ะ! แต่เอาเถอะ เขียนเสร็จจะไปง้อก็แล้วกัน
ผมกับจุนซูก็เป็นแบบนี้ล่ะครับ ชอบง้องแง้งใส่กันเหมือนเด็กๆ...ก็เขาน่าแกล้งนี่ ใช่ไหมชางมิน? ผมกับชางมินน่ะชอบแกล้งจุนซูมากๆเลยครับ อันที่จริง...พวกเราก็ชอบแกล้งจุนซูกันหมดเลย ก็ปฏิกิริยาเขาน่ารักดีนี่นา
แต่ถึงผมจะแกล้งเขาบ่อย สำหรับผมแล้ว...จุนซูเป็นคนสำคัญมากจริงๆ ความจริงสมาชิกทุกคนสำคัญต่อผมหมด แต่เพราะจุนซูกับผมอายุไล่ๆกัน และเขายังเป็นคนแรกที่เดินเข้ามาทักผมก่อน เขาเลยอยู่ในอันดับบนๆของคนที่มีความหมายต่อผม
จุนซูทั้งเอาแต่ใจ ปากร้าย ช่างงอน แต่...เขาก็เป็นคนที่ทำให้ผมยิ้มได้ เวลาที่เราสองคนอยู่ด้วยกัน ถึงไม่ต้องพูดอะไร แต่นายรู้ใช่ไหมว่าฉันอุ่นใจ
ที่ไหนก็ได้...แค่มีนาย ฉันก็ไปได้ทั้งนั้น
ขอโทษด้วยนะที่บางครั้งฉันก็ทำตัวไม่ดีกับนาย ชอบผิดสัญญาอยู่บ่อยๆ ทำให้นายเสียใจอยู่เสมอ ฉันไม่อยากสัญญาว่าจะทำตัวให้ดีขึ้น เพราะอาจจะทำไม่ได้ แต่ฉันจะพยายามนะจุนซู เพราะฉันไม่ชอบเลยเวลาที่นายทำเฉยชาใส่ฉัน
รู้ไหม...ใครจะเมินฉันก็ได้ แต่ต้องไม่ใช่นาย เข้าใจนะ?
แล้วก็จุนซู...นายอยากมาแอบอ่านแคปซูลของฉันเองนะ พอถึงตรงนี้ก็ไม่ต้องมาทำหน้าเขินเลยเจ้าโลมา!
และสำหรับทงบังชินกิ ครอบครัวที่สองของผม...ขอบคุณที่ดึงผมออกมาจากโลกอันหม่นหมอง ขอบคุณที่มอบความสดใสให้ผม ทุกกำลังใจ ทุกความเอาใจใส่ ผมขอให้มันเป็นอย่างนี้ตลอดไป
ขอให้เรารักกัน อยู่ด้วยกันแบบนี้...ตลอดไป
:: JUNSU ::
กระดาษแผ่นเล็กนิดเดียว แค่เขียนชื่อตัวเองก็เต็มจะแย่แล้วเนี่ย พี่ยุนโฮนะพี่ยุนโฮ ขอกระดาษของผมใหญ่ๆหน่อยไม่ได้รึไง? อิยะฮ่าฮ่า!
เพราะกระดาษมันเล็กไปหน่อย ผมเลยเขียนทุกอย่างที่ตั้งใจอยากบอกตัวเองในอนาคตไม่ได้ เอาเป็นว่า...ถึงจุนซูในอีกห้าปีข้างหน้า รู้รึเปล่า...พวกเราในตอนนี้สุดยอดมากเลยนะ!
เมื่อกี้ผมแอบไปอ่านกระดาษของพี่แจจุงกับพี่ยุนโฮมาล่ะ หวานมากจนผมล่ะอยากจะกัดลิ้นตัวเอง แต่พอไปอ่านของยูชอนนะ ไม่เห็นจะมีอะไรดีเลย เอาแต่ว่าผมอยู่ได้ เชอะ! งั้นผมก็จะเขียนเรื่องไม่ดีๆของยูชอนบ้าง
ก่อนอื่น...ผมไม่ชอบเลยที่เขาเอาแต่ฝังตัวเองอยู่กับความทรงจำที่เจ็บปวด ผมรู้...ว่าภายในใจของยูชอนยังมีเธอคนนั้น แต่ทั้งที่รู้อย่างนั้น ผมกลับปล่อยมือจากเขาไม่ได้ บางครั้งมันก็อดเจ็บปวดไม่ได้จนเผลอพูดจาไม่ดีใส่เขา แต่ทุกครั้งที่ทำแบบนั้น ก็กลับเป็นผมซะเองที่เจ็บยิ่งกว่า
เวลาเขาเศร้า ผมหวังว่าจะทำให้เขามีรอยยิ้ม แต่ทุคกรั้งที่ยูชอนคิดถึงเธอคนนั้น...ผมกลับทำอะไรไม่ได้เลย เหมือนตัวเองถูกกันออกมาจากโลกส่วนตัวของเขา นายรู้บ้างหรือเปล่าว่าไม่ได้มีแค่นายที่เจ็บปวดน่ะยูชอน!
ผมลังเลกับท่าทีเอาแน่เอานอนของเขาไม่ได้ บางครั้งยูชอนก็เข้ามาออดอ้อนเหมือนแมว แต่บางคราวก็ชอบปลีกตัวไปนั่งคนเดียวเงียบๆ ผมอยากเป็นคนนั้น...คนที่มอบความสุขให้เขา มันจะเป็นไปได้หรือเปล่านะ?
รู้หรือเปล่าว่าที่ผมเอาแต่ใจ ชอบทำตัวงอแงใส่ ก็เพราะ...ผมอยากเรียกร้องความสนใจบ้างเท่านั้นเอง อย่าเอาแต่คิดถึงเธอสิยูชอน
เอ้าๆ มาพูดถึงคนอื่นบ้างดีกว่า ถ้าท่านคิม จุนซูคนนี้ไม่พูดถึง พี่แจจุง พี่ยุนโฮ แล้วก็เจ้าชางมินคงน้อยใจแย่ หึหึ ก็อย่างนี้ล่ะน้า~ ผมเป็นน้องเล็ก(?)ที่น่ารักของทุกคนนี่นา
อะไรนะ? ชางมินเด็กกว่าผมเหรอ? อ้าว! นี่ผมไม่ได้เด็กที่สุดในวงหรอกเหรอเนี่ย? ฮ่าฮ่า แค่ล้อเล่นน่าเจ้าเด็กโข่ง แค่ผมหัวเราะดังหน่อยทำมามองซะคิ้วขมวด -*-
พี่แจจุง พี่ยุนโฮ...ขอบคุณมากครับที่ดูแลผมอย่างดี แถมยังทนอารมณ์แปรปรวนผมได้
ชางมิน...ขอบใจนายมากนะที่มักทำให้พี่ลืมความเศร้า ขอบใจที่อยู่ข้างกันเสมอ บางครั้งพี่ก็ชอบคิดว่านายอายุเท่ากันอยู่เรื่อย ฮ่าฮ่า นี่พี่ไม่ได้ว่านายแก่นะ มันเป็นคำชมต่างหาก - -+
แล้วก็...เมื่อกี้แอบไปอ่านแคปซูลของยูชอนอีกแล้ว อา...ผมไม่บอกดีกว่าว่าหมอนั่นเขียนว่ายังไง แต่ผมคงต้องจบแคปซูลของตัวเองเท่านี้แล้วล่ะ ผมหน้าแดงจนเขียนต่อไม่ได้แล้ว อ๊า~
- หน้าแดงเกี่ยวอะไรกับเขียนแคปซูล?...ปาร์ค ยูชอน(เอาคืน)-
ปาร์ค ยูชอน คนนิสัยไม่ดี! ขี้แกล้งที่สุดเลย!
:: CHANGMIN ::
อา...ให้มาเขียนอะไรยาวๆนี่มันไม่ค่อยเหมือนตัวผมเท่าไรแฮะ ที่จริงก็อยากจะเขียนสั้นๆแต่กัดลึกเหมือนเดิม แต่มันจะดูไม่พิเศษน่ะสิ เอาเป็นว่าวันนี้ผมจะพล่ามยาวๆสักวันแล้วกัน หึหึ
และแล้วก็ถึงตาผมเป็นคนวางเจ้ากระดาษแผ่นน้อยๆลงในแคปซูลสักที อันที่จริง..ไอ้สิ่งที่เราเรียกว่าแคปซูลมันก็คือกล่องคุกกี้ลายมิคกี้เมาส์นั่นเอง น่ารักใช่ไหมครับ?
ผมเห็นพวกพี่ๆจับคู่นั่งเขียนด้วยกันกระหนุงกระหนิงแล้วมันอดปลาบปลื้มไม่ได้แฮะ โดยเฉพาะพี่ยูชอนกับพี่จุนซูนะ เอาแต่กระแซะแกล้งกันไปแกล้งกันมาอยู่นั่นแหละ พอเห็นแบบนี้แล้วผมรู้สึกเหมือนตัวเองอายุมากที่สุดในวงเลยครับ
จนถึงตอนนี้ ผมไม่น้อยใจหรอกนะที่ตัวเองไม่ค่อยถูกจับคู่กับใคร เพราะแค่มองพวกพี่ๆก็มีความสุขแล้ว ตราบใดที่ผมยังถูกดูแลเอาใจใส่ในฐานะน้องเล็กของวงเหมือนเดิม...เท่านี้ก็พอใจแล้วครับ
ถึงทงบังชินกิในอีกห้าปีข้างหน้า...ตอนนั้นพวกเรามีรอยยับบนใบหน้ากันมากแค่ไหนแล้ว? ไม่ใช่สิ อันนั้นล้อเล่น ฮ่าฮ่า ต้องเป็นความนิยมชมชอบในตัวพวกเราอยู่ถึงระดับไหนแล้วต่างหาก มันลดลงหรือว่าเพิ่มขึ้น?
ผมกังวลว่ามันจะลดลง แต่ก็เชื่อว่าแคสสิโอเปียทุกคนจะยังคงสนับสนุนเรา เพราะฉะนั้น...มันต้องเพิ่มขึ้นใช่ไหมครับ!?
ถึงพี่แจจุง ขอบคุณมากครับที่ทำของอร่อยๆให้ผมเสมอ และขอบคุณมากที่คอยดูแลเอาใจใส่แบบไม่ขาดตกบกพร่อง จริงๆคนกล้ามโตแบบพี่ไม่น่าทำอาหารเก่งเลยเนอะ แต่ก็เพราะหม้อ กระทะ ตะหลิว ทัพพีภายใต้การควบคุมของพี่นี่แหละ ผมถึงได้โตมาสูง หล่อ ดูดีแบบนี้ รอผมมีกล้ามกว่านี้อีกนิด เราลองดวลมวยกันสักตั้งเถอะพี่แจจุง
ถึงพี่ยุนโฮ หัวหน้าวงและหัวหน้าครอบครัวสุดเจ๋งของพวกเรา! พี่เป็นแบบอย่างที่ดีให้ผม ผมหวังว่าตัวเองจะเป็นคนที่จัดการอะไรได้ดีได้แบบพี่ พี่เป็นพี่ที่ดี ผมรักพี่ครับ
ถึงพี่ยูชอน ดูแลพี่จุนซูให้ดีๆหน่อยสิ อย่าปล่อยให้เขามากวนผมมาก และที่สำคัญ...อย่าทำพี่จุนซูเสียใจนะครับ อ้อ! แล้วก็รักษาสุขภาพให้มากๆด้วย ผมล่ะเป็นห่วงพี่จัง
ถึงพี่จุนซู เลิกแย่งผมดูทีวี เลิกแย่งผมกินขนม เลิกมาทำเสียงแว้ดๆใส่ผมสักทีเถอะ! พี่ทำให้ผมดูแก่กว่าที่ผมเป็น T^T แต่ถึงอย่างนั้น...พี่ก็เป็นสีสันในชีวิตของผม คนอย่างพี่เหมาะกับเสียงหัวเราะมากกว่าหน้าเศร้าๆ เวลาพี่ไม่สบายใจ พี่มาหาผมได้เสมอนะครับ
ถึงแคสสิโอเปีย ขอบคุณที่ผลักดันพวกเรามาจนถึงจุดนี้ ผมรู้สึกดีทุกคนที่เมื่อมองไปทุกหนแห่ง ทุกคนยังคงโอบล้อมพวกเราเอาไว้ด้วยความรัก ผมหวังว่าพวกคุณ...จะสนับสนุนพวกเราแบบนี้ตลอดไป
FOREVER TVXQ!
*THE END*
Author: Zinister
Category: ?
Couples: YoonJae, YooSu
Talk: ห่างหายจากการแต่งช็อทฟิคไปนาน มีใครคิดถึงซินบ้างไหมคะ TT TT วันนี้วันดี ครบรอบห้าปีทงบังชินกิ ขอให้พวกพี่ๆทั้งห้าและแคสสิโอเปียทุกคนมีความสุขมากๆ อากาศหนาวเนอะช่วงนี้ อย่าเจ็บ อย่าป่วย อย่าไข้กันนะคะ ทงบังชินกิห้าปี...ทงบังชินกิตลอดไป ^^ เรื่องนี้สั้นมากเลยเนอะ เหอเหอ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านฟิคเรื่องนี้ และขอบคุณสำหรับคอมเมนท์ดีๆที่เป็นกำลังใจค่ะ
ปล.เรื่องนี้เกิดจากจินตนาการ จริงไม่จริงไม่รู้เน้อ - -“
: : : : : 5th Year Anniversary : : : : :
ท้องฟ้าในค่ำคืนแห่งคริสต์มาสปี2008ยังคงเหมือนเดิม สีดำสนิทที่แต่งแต้มด้วยดวงดาวสีทองสว่างไสว และละอองสีขาวของหิมะ ดึงชายหนุ่มทั้งห้าคนให้หลุดเข้าสู่ภวังค์ แม้นั่งอยู่ต่างที่ ทว่าเรื่องที่คิดนั้น...ก็ไม่ต่างกันเสียทีเดียว
เมื่อผ่านพ้นค่ำคืนนี้ไป จะเป็นวันพิเศษสำหรับพวกเขา พิเศษ...มากที่สุดวันหนึ่งในชีวิต
ครบรอบห้าปีที่พวกเขา...เป็นทงบังชินกิ
:: JAEJOONG ::
ห้าปี...กับการเป็นสมาชิกทงบังชินกิ ไม่น่าเชื่อว่าผมจะมาถึงจุดนี้ได้ เหมือนกับความฝันที่ไม่น่าเชื่อ ทว่ามันก็เป็นความฝัน...ที่ผมหวังว่าสักวันจะได้สัมผัสถึงมันเรื่อยมา
เมื่อมองย้อนกลับไป...ตัวผมช่างกล้าและบ้าบิ่นเสียเหลือเกิน หนีออกจากบ้านเพื่อมาออดิชั่นเป็นนักร้องท่ามกลางเสียงคัดค้านของทุกคน เลิกเรียนทั้งที่รู้ว่าหากไม่มีความรู้ จะประกอบอาชีพอะไรก็ลำบาก แต่ผมก็เลือกเส้นทางนี้
ทำตามความฝัน..ที่เป็นเพียงแค่ลมแล้งในตอนนั้น ทว่ามันกลับสัมผัสได้จริงในตอนนี้
ที่ SM ENTERTAINMENT ผมได้เจอเพื่อนดีๆหลายคน ตลอดจนเพื่อนร่วมวง ต่างก็ดีกับผมทั้งนั้น บางครั้งเราก็มีปากเสียงกันบ้าง แต่ทุกครั้งหลังจากนั้นมันก็ทำให้เราสนิทสนมและเข้าใจกันมากขึ้น
โดยเฉพาะผมกับเขา...หัวหน้าวง ชอง ยุนโฮ
ตอนแรกผมไม่ชอบหน้าเขาเลยจริงๆนะ คิดว่าเป็นหัวหน้าวงแล้วเจ๋งนักเหรอ? คอยจับผิดผมอยู่นั่นแหละ ให้ตายเถอะ!
แต่หลังจากที่ผมขาเจ็บ เขาก็ดูแลเอาใจใส่ผมอย่างดี ตั้งแต่ตอนนั้น...ผมเลยเริ่มมองเห็นด้านดีของเขา นี่ล่ะนะ อย่างที่มีคนเคยบอกเอาไว้...เราจะรู้ว่าใครหวังดีกับเราจริงๆก็ตอนลำบาก
เรื่องไม่น่าเชื่ออย่างที่สอง...ผู้ชายคนนั้น ชอง ยุนโฮ คือคนรักของผม
ยุนโฮอา เราอยู่ด้วยกันมานานแล้วนะ ทั้งที่เป็นอย่างนั้น ความรู้สึกของฉันก็ยังคงไม่เปลี่ยนไป รู้สึกดีกับนายยังไง...ตอนนี้ก็ยังเหมือนเก่า
นี่เจ้าหมี รู้สึกอึดอัดใจบ้างหรือเปล่าเวลาฉันเอาแต่ใจแล้วก็หัวแข็ง ขอโทษนะ ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้ล่ะ แต่...ที่ชอบขัดใจ ไม่ใช่เพราะฉันไม่รักนะ ก็แค่...ชอบฟังนายบ่นเท่านั้นเอง อา...ฉันนี้ท่าทางจะไม่ปกติซะแล้ว
ก็ยุนโฮน่ะ บ่นไม่เหมือนกับบ่นเอาซะเลย มันเหมือนกับ...พูดให้ฟังเพราะเป็นห่วงต่างหาก
เวลาฉันดื่มเยอะเกินกำลัง ยุนโฮก็มักจะมารับฉัน ปากก็พูดนู่นนี่บอกว่าทำไมฉันไม่รู้จักประมาณตนบ้างเลยนะ แต่รู้ไหม...น้ำเสียงกับอ้อมกอดของยุนโฮที่ช่วยประคองฉันน่ะ...อบอุ่นที่สุดเลย
วงแขนของนายน่ะ...อย่าเพิ่งเบื่อที่จะฉุดรั้งฉันเอาไว้นะ
และสำหรับยูชอน จุนซู ชางมิน พวกนายเป็นทั้งเพื่อน พี่น้อง และครอบครัวที่สุดยอดไปเลย! ฉันยังนึกภาพตอนที่พวกเราห้าคนไม่ได้อยู่ด้วยกันไม่ออกเลย และฉันก็ไม่อยากให้มันมาถึง
พวกเรามาเป็นทงบังชินกิที่ขยันขันแข็งด้วยกันเถอะนะ!
:: YOONHO ::
อา...เวลาผ่านไปเร็วจัง แป๊บเดียวก็ห้าปีแล้ว อ๊ะ!? นี่ผมบ่นเหมือนเป็นคนแก่เลยนะเนี่ย ฮ่าฮ่า ไม่เอาๆ เป็นหนุ่มเป็นแน่นแต่พูดแบบนี้ได้ยังไง หึหึ
วันนี้เป็นวันเดบิวต์ครบห้าปีของทงบังชินกิ แจจุง ผม และน้องๆเลยตั้งใจว่าจะเขียนความในใจลงแคปซูลถึงตัวเองในอนาคต แล้วเอาไปฝังไม่ก็ซ่อนไว้ที่ไหนสักแห่ง จากนั้นอีกห้าปีข้างหน้า พวกเราจะมาอ่านมันด้วยกัน
แน่นอนว่าความคิดน่ารักแบบนี้เป็นของชางมิน อา...เจ้าเด็กอัจฉริยะ เจ้าน้องที่แสนดี(?)ของพวกเรา
เอ๋? อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ ชางมินน่ะเด็กดีจริงๆนะครับ ท่าทางอาจจะดูแข็งกระด้าง แต่จริงๆเจ้าน้องเล็กนี่ใจดีสุดๆเลยนะ ว่าแต่...นี่มันแคปซูลของผมนะ ทำไมผมต้องมาเขียนชมเจ้าชางมินด้วยเนี่ย?
เอาล่ะ พี่จะถือว่านั่นเป็นคำพูดจากพี่ถึงนายกแล้วกันนะชางมิน ทีนี้ก็ตายูชอนกับจุนซูบ้าง...คู่ฮาของวงเรา เพราะมีพวกนายอยู่ บรรยากาศในวงถึงได้เฮฮาอย่างนี้ ถึงบางครั้งพี่จะชอบบ่นเวลาพวกนายทำเสียงดัง แต่มันคงรู้สึกแปลกๆถ้าไม่ได้ยินเสียงพวกนาย โดยเฉพาะจุนซู
เพราะงั้นก็อยู่ทำเสียงโหวกเหวกแบบนี้ต่อไปนะโลมา แต่พี่ว่าเราคงต้องอยู่ด้วยกันอีกนาน นายน่ะ...เป็นน้องชายที่ดีมากเลยนะ ช่วยเหลือพี่ไว้เยอะเลยสมัยยังไม่เดบิวต์ ขอบใจมากจริงๆนะ ขอบคุณครอบครัวของนายด้วย
ส่วนยูชอน...เวลาแจจุงชวนไปไหนก็รู้จักห้ามๆกันบ้างสิ นายก็รู้ว่าดื่มมากมันไม่ดีกับสุขภาพ นายเองก็ควรจะเพลาๆบ้างเหมือนกันนะ ร่างกายนายยิ่งไม่แข็งแรงอยู่ด้วย รักษาสุขภาพหน่อยสิ
สำหรับแจจุง...เพื่อนสนิทและคนรู้ใจของฉัน นายเข้าใจฉันเสมอจนบางครั้งฉันก็อดคิดไมได้ว่านี่นายมานั่งอยู่ในใจฉันรึไง ถึงได้รู้ทันกันไปเสียหมด
อ้อ! แต่จะว่าไป...นายก็นั่งอยู่ในใจฉันมาตั้งนานแล้วนี่นะ เพราะงั้นก็นั่งอยู่ในนั้นต่อไปนั่นแหละ ไม่ต้องขยับไปไหนหรอก
แต่มันจะเป็นไปได้ไหม? ในอนาคต นายจะลุกขึ้นแล้วเดินจากไปหรือเปล่า?
หึ! ถ้ามันจะเป็นอย่างนั้น...ก็รู้เอาไว้ซะว่าฉันคนนี้ไม่ยอมแน่!
ช่างมันเถอะเรื่องของอนาคต แค่ตอนนี้นายยังอยู่กับฉัน...ฉันก็เป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลกแล้ว
ใกล้ปีใหม่แล้ว ผมหวังว่าสมาชิกทุกคนจะสุขภาพแข็งแรงและมีความสุข เราจะเป็นทงบังชินกิผู้ขยันขันแข็งและเป็นตำนานร่วมกัน ผมอยากรับรู้ความรู้สึกแบบนั้นบ้างจัง...คนที่เป็นตำนาน
ในตอนนี้มีนักร้องหน้าใหม่เต็มไปหมดเลย แต่เพราะความรักของแคสสิโอเปีย..เราจึงเดินมาถึงจุดนี้ได้ แฟนๆที่น่ารักของผม...อย่าเพิ่งทิ้งพวกเราไปไหน อย่าเพิ่งเลิกรักทงบังชินกิเลยนะครับ
นายก็ด้วยนะแจจุง...อย่าเลิกรักฉัน
:: YOOCHUN ::
ห้าปีแล้วเหรอเนี่ย~ ห้าปีแล้วนะ ไม่น่าเชื่อเลยว่าผมจะทนอยู่กับเจ้าโลมาเจ้าของเสียงแหลมๆกวนประสาทนี่มาได้ตั้งห้าปี!
- เขียนถึงฉันดีๆหน่อยเซ่! อยากตายรึไงยูชอน...จุนซู -
จุนซูอา นี่มันแคปซูลของฉันนะ มาเขียนของคนอื่นตามใจชอบแบบนี้ได้ยังไง ไม่ไหวๆ นี่ถ้าให้พูดถึงข้อเสียของจุนซูนะ ผมคงต้องนั่งบรรยายเป็นวันแน่ๆ แถมคงต้องลากฮยอกแจมาร่วมด้วยอีกคน
- รู้ไว้ด้วยว่าฉันงอนนายแล้ว ไอ้บ้า...จุนซู -
จุนซู! นายจะไม่ตลกตัวเองหรือไงถ้าอยู่ๆอีกห้าปีข้างหน้าเราเอาแคปซูลมาอ่าน แล้วเห็นว่ากระดาษของฉันมันมีแต่ลายมือโย้เย้ของนายน่ะ! แต่เอาเถอะ เขียนเสร็จจะไปง้อก็แล้วกัน
ผมกับจุนซูก็เป็นแบบนี้ล่ะครับ ชอบง้องแง้งใส่กันเหมือนเด็กๆ...ก็เขาน่าแกล้งนี่ ใช่ไหมชางมิน? ผมกับชางมินน่ะชอบแกล้งจุนซูมากๆเลยครับ อันที่จริง...พวกเราก็ชอบแกล้งจุนซูกันหมดเลย ก็ปฏิกิริยาเขาน่ารักดีนี่นา
แต่ถึงผมจะแกล้งเขาบ่อย สำหรับผมแล้ว...จุนซูเป็นคนสำคัญมากจริงๆ ความจริงสมาชิกทุกคนสำคัญต่อผมหมด แต่เพราะจุนซูกับผมอายุไล่ๆกัน และเขายังเป็นคนแรกที่เดินเข้ามาทักผมก่อน เขาเลยอยู่ในอันดับบนๆของคนที่มีความหมายต่อผม
จุนซูทั้งเอาแต่ใจ ปากร้าย ช่างงอน แต่...เขาก็เป็นคนที่ทำให้ผมยิ้มได้ เวลาที่เราสองคนอยู่ด้วยกัน ถึงไม่ต้องพูดอะไร แต่นายรู้ใช่ไหมว่าฉันอุ่นใจ
ที่ไหนก็ได้...แค่มีนาย ฉันก็ไปได้ทั้งนั้น
ขอโทษด้วยนะที่บางครั้งฉันก็ทำตัวไม่ดีกับนาย ชอบผิดสัญญาอยู่บ่อยๆ ทำให้นายเสียใจอยู่เสมอ ฉันไม่อยากสัญญาว่าจะทำตัวให้ดีขึ้น เพราะอาจจะทำไม่ได้ แต่ฉันจะพยายามนะจุนซู เพราะฉันไม่ชอบเลยเวลาที่นายทำเฉยชาใส่ฉัน
รู้ไหม...ใครจะเมินฉันก็ได้ แต่ต้องไม่ใช่นาย เข้าใจนะ?
แล้วก็จุนซู...นายอยากมาแอบอ่านแคปซูลของฉันเองนะ พอถึงตรงนี้ก็ไม่ต้องมาทำหน้าเขินเลยเจ้าโลมา!
และสำหรับทงบังชินกิ ครอบครัวที่สองของผม...ขอบคุณที่ดึงผมออกมาจากโลกอันหม่นหมอง ขอบคุณที่มอบความสดใสให้ผม ทุกกำลังใจ ทุกความเอาใจใส่ ผมขอให้มันเป็นอย่างนี้ตลอดไป
ขอให้เรารักกัน อยู่ด้วยกันแบบนี้...ตลอดไป
:: JUNSU ::
กระดาษแผ่นเล็กนิดเดียว แค่เขียนชื่อตัวเองก็เต็มจะแย่แล้วเนี่ย พี่ยุนโฮนะพี่ยุนโฮ ขอกระดาษของผมใหญ่ๆหน่อยไม่ได้รึไง? อิยะฮ่าฮ่า!
เพราะกระดาษมันเล็กไปหน่อย ผมเลยเขียนทุกอย่างที่ตั้งใจอยากบอกตัวเองในอนาคตไม่ได้ เอาเป็นว่า...ถึงจุนซูในอีกห้าปีข้างหน้า รู้รึเปล่า...พวกเราในตอนนี้สุดยอดมากเลยนะ!
เมื่อกี้ผมแอบไปอ่านกระดาษของพี่แจจุงกับพี่ยุนโฮมาล่ะ หวานมากจนผมล่ะอยากจะกัดลิ้นตัวเอง แต่พอไปอ่านของยูชอนนะ ไม่เห็นจะมีอะไรดีเลย เอาแต่ว่าผมอยู่ได้ เชอะ! งั้นผมก็จะเขียนเรื่องไม่ดีๆของยูชอนบ้าง
ก่อนอื่น...ผมไม่ชอบเลยที่เขาเอาแต่ฝังตัวเองอยู่กับความทรงจำที่เจ็บปวด ผมรู้...ว่าภายในใจของยูชอนยังมีเธอคนนั้น แต่ทั้งที่รู้อย่างนั้น ผมกลับปล่อยมือจากเขาไม่ได้ บางครั้งมันก็อดเจ็บปวดไม่ได้จนเผลอพูดจาไม่ดีใส่เขา แต่ทุกครั้งที่ทำแบบนั้น ก็กลับเป็นผมซะเองที่เจ็บยิ่งกว่า
เวลาเขาเศร้า ผมหวังว่าจะทำให้เขามีรอยยิ้ม แต่ทุคกรั้งที่ยูชอนคิดถึงเธอคนนั้น...ผมกลับทำอะไรไม่ได้เลย เหมือนตัวเองถูกกันออกมาจากโลกส่วนตัวของเขา นายรู้บ้างหรือเปล่าว่าไม่ได้มีแค่นายที่เจ็บปวดน่ะยูชอน!
ผมลังเลกับท่าทีเอาแน่เอานอนของเขาไม่ได้ บางครั้งยูชอนก็เข้ามาออดอ้อนเหมือนแมว แต่บางคราวก็ชอบปลีกตัวไปนั่งคนเดียวเงียบๆ ผมอยากเป็นคนนั้น...คนที่มอบความสุขให้เขา มันจะเป็นไปได้หรือเปล่านะ?
รู้หรือเปล่าว่าที่ผมเอาแต่ใจ ชอบทำตัวงอแงใส่ ก็เพราะ...ผมอยากเรียกร้องความสนใจบ้างเท่านั้นเอง อย่าเอาแต่คิดถึงเธอสิยูชอน
เอ้าๆ มาพูดถึงคนอื่นบ้างดีกว่า ถ้าท่านคิม จุนซูคนนี้ไม่พูดถึง พี่แจจุง พี่ยุนโฮ แล้วก็เจ้าชางมินคงน้อยใจแย่ หึหึ ก็อย่างนี้ล่ะน้า~ ผมเป็นน้องเล็ก(?)ที่น่ารักของทุกคนนี่นา
อะไรนะ? ชางมินเด็กกว่าผมเหรอ? อ้าว! นี่ผมไม่ได้เด็กที่สุดในวงหรอกเหรอเนี่ย? ฮ่าฮ่า แค่ล้อเล่นน่าเจ้าเด็กโข่ง แค่ผมหัวเราะดังหน่อยทำมามองซะคิ้วขมวด -*-
พี่แจจุง พี่ยุนโฮ...ขอบคุณมากครับที่ดูแลผมอย่างดี แถมยังทนอารมณ์แปรปรวนผมได้
ชางมิน...ขอบใจนายมากนะที่มักทำให้พี่ลืมความเศร้า ขอบใจที่อยู่ข้างกันเสมอ บางครั้งพี่ก็ชอบคิดว่านายอายุเท่ากันอยู่เรื่อย ฮ่าฮ่า นี่พี่ไม่ได้ว่านายแก่นะ มันเป็นคำชมต่างหาก - -+
แล้วก็...เมื่อกี้แอบไปอ่านแคปซูลของยูชอนอีกแล้ว อา...ผมไม่บอกดีกว่าว่าหมอนั่นเขียนว่ายังไง แต่ผมคงต้องจบแคปซูลของตัวเองเท่านี้แล้วล่ะ ผมหน้าแดงจนเขียนต่อไม่ได้แล้ว อ๊า~
- หน้าแดงเกี่ยวอะไรกับเขียนแคปซูล?...ปาร์ค ยูชอน(เอาคืน)-
ปาร์ค ยูชอน คนนิสัยไม่ดี! ขี้แกล้งที่สุดเลย!
:: CHANGMIN ::
อา...ให้มาเขียนอะไรยาวๆนี่มันไม่ค่อยเหมือนตัวผมเท่าไรแฮะ ที่จริงก็อยากจะเขียนสั้นๆแต่กัดลึกเหมือนเดิม แต่มันจะดูไม่พิเศษน่ะสิ เอาเป็นว่าวันนี้ผมจะพล่ามยาวๆสักวันแล้วกัน หึหึ
และแล้วก็ถึงตาผมเป็นคนวางเจ้ากระดาษแผ่นน้อยๆลงในแคปซูลสักที อันที่จริง..ไอ้สิ่งที่เราเรียกว่าแคปซูลมันก็คือกล่องคุกกี้ลายมิคกี้เมาส์นั่นเอง น่ารักใช่ไหมครับ?
ผมเห็นพวกพี่ๆจับคู่นั่งเขียนด้วยกันกระหนุงกระหนิงแล้วมันอดปลาบปลื้มไม่ได้แฮะ โดยเฉพาะพี่ยูชอนกับพี่จุนซูนะ เอาแต่กระแซะแกล้งกันไปแกล้งกันมาอยู่นั่นแหละ พอเห็นแบบนี้แล้วผมรู้สึกเหมือนตัวเองอายุมากที่สุดในวงเลยครับ
จนถึงตอนนี้ ผมไม่น้อยใจหรอกนะที่ตัวเองไม่ค่อยถูกจับคู่กับใคร เพราะแค่มองพวกพี่ๆก็มีความสุขแล้ว ตราบใดที่ผมยังถูกดูแลเอาใจใส่ในฐานะน้องเล็กของวงเหมือนเดิม...เท่านี้ก็พอใจแล้วครับ
ถึงทงบังชินกิในอีกห้าปีข้างหน้า...ตอนนั้นพวกเรามีรอยยับบนใบหน้ากันมากแค่ไหนแล้ว? ไม่ใช่สิ อันนั้นล้อเล่น ฮ่าฮ่า ต้องเป็นความนิยมชมชอบในตัวพวกเราอยู่ถึงระดับไหนแล้วต่างหาก มันลดลงหรือว่าเพิ่มขึ้น?
ผมกังวลว่ามันจะลดลง แต่ก็เชื่อว่าแคสสิโอเปียทุกคนจะยังคงสนับสนุนเรา เพราะฉะนั้น...มันต้องเพิ่มขึ้นใช่ไหมครับ!?
ถึงพี่แจจุง ขอบคุณมากครับที่ทำของอร่อยๆให้ผมเสมอ และขอบคุณมากที่คอยดูแลเอาใจใส่แบบไม่ขาดตกบกพร่อง จริงๆคนกล้ามโตแบบพี่ไม่น่าทำอาหารเก่งเลยเนอะ แต่ก็เพราะหม้อ กระทะ ตะหลิว ทัพพีภายใต้การควบคุมของพี่นี่แหละ ผมถึงได้โตมาสูง หล่อ ดูดีแบบนี้ รอผมมีกล้ามกว่านี้อีกนิด เราลองดวลมวยกันสักตั้งเถอะพี่แจจุง
ถึงพี่ยุนโฮ หัวหน้าวงและหัวหน้าครอบครัวสุดเจ๋งของพวกเรา! พี่เป็นแบบอย่างที่ดีให้ผม ผมหวังว่าตัวเองจะเป็นคนที่จัดการอะไรได้ดีได้แบบพี่ พี่เป็นพี่ที่ดี ผมรักพี่ครับ
ถึงพี่ยูชอน ดูแลพี่จุนซูให้ดีๆหน่อยสิ อย่าปล่อยให้เขามากวนผมมาก และที่สำคัญ...อย่าทำพี่จุนซูเสียใจนะครับ อ้อ! แล้วก็รักษาสุขภาพให้มากๆด้วย ผมล่ะเป็นห่วงพี่จัง
ถึงพี่จุนซู เลิกแย่งผมดูทีวี เลิกแย่งผมกินขนม เลิกมาทำเสียงแว้ดๆใส่ผมสักทีเถอะ! พี่ทำให้ผมดูแก่กว่าที่ผมเป็น T^T แต่ถึงอย่างนั้น...พี่ก็เป็นสีสันในชีวิตของผม คนอย่างพี่เหมาะกับเสียงหัวเราะมากกว่าหน้าเศร้าๆ เวลาพี่ไม่สบายใจ พี่มาหาผมได้เสมอนะครับ
ถึงแคสสิโอเปีย ขอบคุณที่ผลักดันพวกเรามาจนถึงจุดนี้ ผมรู้สึกดีทุกคนที่เมื่อมองไปทุกหนแห่ง ทุกคนยังคงโอบล้อมพวกเราเอาไว้ด้วยความรัก ผมหวังว่าพวกคุณ...จะสนับสนุนพวกเราแบบนี้ตลอดไป
FOREVER TVXQ!
*THE END*
Tags: fic, tvxq, yaoi, zinister6 Comments