อ่ารมเซียะ อารมเซียะ อารมเซียะ (กรุณาร้องเป็นเพลง คีย์ตามนี้เลยค่ะ)
วันนี้ซินอารมณ์เสีย อ๊ากกกกกกกกกกกก มีเรื่องหงุดหงิด เซ็งมากมาย
ขอบ่นตรงนี้เลยดีกว่า ไหนๆมันก็เป็นที่ระบายอารมณ์ เหอะๆ

จริงๆเมื่อวานซินยังอารมณ์ดีอยู่เลย เพราะว่าไปเอา Passionate You!! มาแล้ว
ต้องขอบคุณพี่กุณฑ์มากๆที่ช่วยจัดการเรื่องให้ แล้วจะยังแม่กับน้านีที่พาซินไปอีก
ถ้าแม่ไม่มากทม.พอดีในวันนั้น ซินก็คงไม่รู้ว่าจะไปเอาของยังไง
นับว่าบุญแท้ๆ แล้วเราก็เลยจะส่งของในวันเสาร์ ซึ่งก็พอดีเลย...
เพราะถ้าให้ซินแบกไปส่งที่มหาลัย คาดว่าคงได้แค่ครั้งละยี่สิบหกเล่ม
(เพราะหนึ่งลังมันมียี่สิบหกเล่มอ่ะ) ก็ต้องใช้เวลาถึงเจ็ดวัน
และวันเสาร์นี้เอง...ที่เหตุหงุดหงิดใจของซินเกิดขึ้น
เรา(ซิน+แม่+น้า)ไปที่นั่นตอนสิบโมงครึ่ง เพราะตอนเช้าไปตลาด
ได้กระเป๋าให้ตัวเองกับน้องชายคนละใบ กกน.สามตัว กระโปรงตัวนึง
วันนี้ซินใส่กระโปรงด้วยนะ ภาพที่คนในบ้านไม่เคยเห็น อิยะฮ่าฮ่า

แล้วก็กลับมาจัดการเรื่องของ เราช่วยกันเขียน+แพ็ค แต่ดันเจอพนง.ปากเหม็น
(ซินไม่รู้ว่าลมปากเขาเหม็นไหม แต่คำพูดแต่ละคำมันเน่าสิ้นดี)
เขาไม่ได้เป็นคนบริการซินหรอกค่ะ แต่เป็นพนง.นั่งโต๊ะขายแสตมป์
ซินบอกเลยว่าที่ไปรษณีย์คลองจั่น เป็นชายผิวคล้ำ รูปร่างท้วม
คุยไม่หยุดปาก เอาเวลาทำงานมานั่งคุยโทรศัพท์? แถมยังพูดจาไม่ดีอีก
คนไหนแต่งตัวดีก็พูดดี คนไหนแต่งตัวบ้านๆก็พูดจากระแหนะกระแหน
แหม...แถมมีการมาเหน็บมากัดพวกซินที่นั่งเขียนจ่าหน้างกๆ
ซินไม่มองหน้าเขาเลย หึหึ เดี๋ยวแม่จะว่า เพราะซินคงอดชักสีหน้าไม่ได้
(จริงๆซินเป็นคนหน้าดุค่ะ แต่ปกติจะยิ้มอยู่ตลอด)
"เป็นเด็กเป็นเล็กไปชักสีหน้าแบบนั้นได้ยังไง" แม่คงจะพูดอย่างนี้
เพราะฉะนั้น...ซินเลยย้ายตัวเองไปจ่ายตังค์ค่าส่งแทน
วันนี้เราส่งได้ไม่หมด เพราะไปรษณีย์เปิดครึ่งวัน
แล้วคนที่ต้องได้โปสเตอร์ซินยังไม่ได้ส่งให้นะคะ เพราะเอาโปสเตอร์ไปไม่ไหว
แค่หนังสือก็จะตายแล้ว ซินจัดแยกกองคนได้โปสเตอร์กับไม่ได้โปสเตอร์ไว้
แต่รู้สึกแม่กับน้าจะจัดรวมกันซะละ - -" เพราะฉะนั้น20คนแรกที่ได้ไปแต่หนังสือ
ซินจะจัดส่งโปสเตอร์ตามหลังไปนะคะ ขอโทษจริงๆค่ะ

นอกจากเรื่องพนง.คนนั้น ก็เรื่องโทรศัพท์
ผู้ที่ซินไม่ประสงค์จะรับสายโทรมาตอนซินกำลังยุ่งๆ(ไม่ใช่ลาจังนะ)
แล้วโทรจี้ๆติดๆกัน รุ้ไหมว่ามันเป็นการรบกวนและเป็นเรื่องน่ารำคาญมาก
บอกไว้เลยว่ามิสคอลครั้งเดียวพอค่ะ ซินโทรกลับทุกมิสคอลนั่นแหละ
ซินแทบจะไม่เคยเอามือถือห่างตัวเลย เพราะฉะนั้นการที่ซินไม่รับต้องหมายถึงซินติดธุระ
คนที่เคยคุยกับซินรู้ดี และคนคนนี้สมควรรู้ดีกว่าใคร
แต่ทำไมยังจิกไม่เลิก? มีการใช้อีกเบอร์ของตัวเองโทรมาหาอีก
อย่านึกว่าซินไม่รู้ ใครเคยใช้เบอร์อะไรโทรมา ซินเมมไว้หมดนั่นแหละ
ตอนแรกหลังจากส่งไปรษณีย์และเอาของมาเก็บ ซินกะจะไปตามนัดลาจังกับพลอย
(ถึงซินจะบอกลาจังไปเมื่อวานแล้วว่า"ไม่อยากออกจากบ้าน เหนื่อย!")
แต่เพราะผู้ที่ซินไม่ประสงค์จะเห็นหน้ามาดักรอที่บ้าน ซินเลยต้องอยู่บ้าน
ตอนแรกนึกว่าจะมาคุยด้วยแล้วกลับ ที่ไหนได้...จะมาค้างด้วย
เหอะๆ Today is the worst way ever. เบื่อและรำคาญ

เอาล่ะ...ตรงนี้จะขอพูดถึงลาจังก็แล้วกัน
ก่อนอื่นต้องขอโทษน้อง เพราะตอนที่น้องโทรมาถามว่าอยู่ไหน
ซินบอกน้องไปด้วยเสียงที่โคตรจะไร้มารยาทว่า "ไม่ไปแล้ว!"
ถึงซินพยายามจะควบคุมเสียงให้มันดูเป็นปกติ แต่มันก็หลุดกรรโชกออกไปอยู่ดี
อีกอย่างทำให้น้องต้องเสียเวลาออกจากบ้านด้วย
แล้วซินไม่รู้ว่าน้องพลอยไปหรือเปล่า คงไปกันทั้งสองคน เก้อทั้งสองคน
ตรงนี้ซินรู้สึกผิดนะ ต้องขอโทษมากๆ ซินเตรียมหนังสือให้สองคนแล้ว
แต่ไม่สามารถเอาไปให้แล้วไปลัลล้ากันสามคนได้จริงๆ

ส่วนอีกเรื่องนึง ฝากถึงคนที่รู้อยู่แก่ใจ...
ปัจจุบันซินเป็นคนใจเย็น แต่ไม่ได้หมายความว่าซินไม่เคยเป็นคนใจร้อน
ซินเป็นคนใจร้อนมากๆ ภูมิแพ้อากาศเลยพาลให้หงุดหงิดง่าย โดยเฉพาะหน้าร้อน
ขี้รำคาญ และที่สำคัญ...อารมณ์แปรปรวนระดับสุดยอด
แต่เพราะซินโตขึ้น ซินเลยควบคุมตัวเองได้มากขึ้น กลายเป็นคนใจเย็น
แต่...อย่าให้ซินเดือด เพราะพอมันปะทุแล้ว มันจะระเบิดออกมาในเวลาไม่ช้าไม่นาน
ปกติซินเป็นคนใจดี แต่ต้องมีขอบเขต อย่ามาจู้จี้จุกจิกกับซิน เพราะนิสัยซินคือรักตัวเองที่สุด
นั่นหมายความว่าต่อให้คุณเป็นคนสนิทที่รักกันปานจะกลืนขนาดไหน
แต่ถ้าทำอะไรไม่ถูกใจ ซินก็ไม่ไว้หน้าเหมือนกัน
โอเค...ความเป็นเพื่อนอาจจะทำให้ซินเกรงใจ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะยอมคุณทุกอย่าง
จริงอยู่ที่เป็นมิตรกับคนอื่น แต่ซินมันก็เหมือนหมา มีเวลาบ้าเหมือนกัน
ซินเป็นคนมีโลกส่วนตัวสูง เป็นตัวของตัวเองมากๆ เพื่อนทุกคนรู้ดี
เพราะฉะนั้นซินถึงไม่ชอบให้ใครมายุ่งวุ่นวายเพราะซินหวงโลกส่วนตัวของตัวเอง
แล้วซินก็เป็นคนเอาแต่ใจนะคะ แต่ก็เป็นผู้ให้ด้วย แต่เฉพาะสิ่งที่อยู่ในขอบเขตเท่านั้น
การที่คุณจะมาเรียกร้องอะไรตามใจตัวเองเนี่ย ถ้าซินบอกว่าไม่คือไม่ อย่ามาเซ้าซี้
เพราะถ้าคุณเซ้าซี้ รับรองว่าคุณจะไม่ได้อะไรจากซินอีกเลย
ถึงมันจะเป็นความจำเป็นของคุณ แต่บอกแล้วว่าซินรักตัวเองที่สุด
อะไรที่ซินทำแล้วเดือดร้อน จะทำทำไม?
ซินยังเป็นแค่คนคนนึง ไม่ได้ดีเลิศขนาดจะเป็นมนุษย์ ซินมีรัก โลภ โกรธ หลง และเห็นแก่ตัว
แต่อย่าให้ซินต้องเอาความเลวร้ายพวกนั้นออกมาใช้เลยค่ะ ให้มันจมอยู่ในก้นหีบนั่นแหละ
การที่ซินไม่โวยวาย ไม่ใช่เพราะเกรงใจคุณ
แต่เพราะซินรักตัวเอง ซินไม่อยากใช้อารมณ์กับใครให้เสียสุขภาพตัวเอง

ถึง...คุณคนนั้น
ฉันไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไรจากคนในครอบครัวฉัน
คุณมายุ่งวุ่นวายกับพวกเขาทั้งที่คุณไม่มีสิทธิ์
เมื่อไรจะเลิกยุ่งกับพวกเราเสียที ฉันรู้ว่าคุณรู้ว่าไม่มีใครชอบคุณ
แต่ทำไมยังไม่เลิกมาวุ่นวายอีก จะทำให้พวกเราเดือดเนื้อร้อนใจไปจนถึงเมื่อไร
กี่ครั้งแล้วที่คุณว่าร้ายป้ายสีคนที่ฉันรัก กี่ครั้งแล้วที่คุณดีแต่ปาก
ยังไม่นับนิสัยขี้ขโมยกับสอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้านทั้งที่เขาไม่เต็มใจเนี่ย
คิดว่าที่ทุกคนเขาพูดดีกับคุณมันหมายความว่าเขาต้อนรับคุณเหรอคะ เหอะ!
ถึงคุณจะปรับปรุงตัว แต่พวกเราก็ไม่มีใครอยากจะให้โอกาสคุณอีก!

edit @ 10 May 2008 14:03:05 by Zinister