เล็บใหม่~

posted on 18 Sep 2010 00:18 by zinister in DayLife

 

หลังผ่านช่วง 3 วันอันตรายมาได้(3 วันก่อนสอบที่ชีวิตวนเวียนอยู่กับสปีช ทำรายงาน พรีเซ็นต์ ทำรายงาน พรีเซ็นต์ เอสเสย์) ซินกับกิ๊กก็ไปกินชาบูชิด้วยกัน นัดกันตอนบ่าย 2 แต่ซินไปถึงช้าเพราะมัวแต่ไปผจญภัยที่แอร์พอร์ตเรลลิงก์ จริงๆกะนั่งแท็กซี่จากหอไปลงบีทีเอสอ่อนนุช แล้วต่อบีทีเอสไปสยาม แต่พี่คนขับแนะว่า “เนี่ย น้องลองไปแอร์พอร์ตลิงก์ดูไหม คนเค้าบอกว่า 15 นาทีถึงเอง” ไอ้เราก็แบบ..เคยได้ยินคนพูดเหมือนกันแฮะ เอาวะ ลองก็ลอง แล้วไงล่ะ ไปยืนบื้ออยู่สุวรรณภูมิราวนาทีเศษ โทรหากิ๊กเพราะครั้นจะให้เดินไปลอยๆเลยก็แอบอาย ฮ่าฮ่า บ้านน้อกบ้านนอกเนาะซินเนี่ย - -“ แต่ก็ไปถามพี่พนง.เอาล่ะ พี่เขาดีมากเลย พูดจาไพเราะนุ่มนวล(ไม่ได้ประชดนะ) บอกทางโดยละเอียด หนูต้องลงบันไดเลื่อนหลังเสานี้นะ เดินลงไปมันจะมีพวกร้านอาหาร เดินเลี้ยวไปทางขวานะคะ บลาๆ ซินน่าจะถ่ายรูปมาเนาะ เพราะคนยังไม่ค่อยเยอะ ตรงที่ซื้อบัตรโล่งกว้างและเงียบ ประดุจว่ามันเพิ่งเปิดบริการวันนี้วันแรก(แหม ก็มันอยู่ในสนามบินนี่ ใช่แหล่งชุมชนเสียเมื่อไร) บัตรโดยสาร 15 บาทตลอดสาย(ซินนั่งแบบธรรมดาอ่า ไม่ได้ลองแบบ Express) มีสถานีลาดกระบัง บ้านทับช้าง รามคำแหง หัวหมาก มักกะสัน ราชปรารภ และพญาไท ซินลงที่พญาไทแล้วต่อบีทีเอสไปลงสยาม รวมแล้วการเดินทางครั้งนี้ถูกกว่าเวลานั่งแท็กซี่ไปอ่อนนุชแล้วต่อบีทีเอสอีกอ่า ถ้าซินไม่มัวเสียเวลายืนบื้อกับป้ำๆเป๋อๆอ่านป้ายนั่นนี่ ก็จะถึงเร็วกว่านี้อยู่นะ อันนี้บัตรที่ถูกฉีกขั้วไปแล้ว

ถ่ายรูปข้างในสักเล็กน้อยเป็นที่ระลึก(โอย บ้านนอกจริงนะนี่ซินนิสเตอร์) ระหว่างนั่งอยู่ก็เกิดการไม่สมานฉันท์ของท้องฟ้า ฝั่งที่ซินนั่งเมฆทะมึนเชียว ขณะที่ฝั่งตรงข้าม ฟ้างามเมฆขาวราวจะเป็นใจให้นิชคุณกับวิคตอเรียมาถ่ายวีก็อทแมร์ริด(ว่าแต่เขาไปทางนั้นกันหรือเปล่า?) กิ๊กโทรมาบอกสยามฝนตกหนักมาก ในใจซินคิด “ไอ้ที่เรากำลังมุ่งหน้าไปมันคือตรงที่เมฆดำครอบคลุมอยู่สินะ T T”

พอเจอกิ๊กก็กินชาบูชิ รอคิวนานพอดู ราวๆครึ่งชั่วโมง(หรือมากกว่านั้น?) ซินอยากกินปูอัดทอด แต่วันนี้ไม่มี เซ็งมาก นี่ฉันทนรอเพื่ออะไร(แล้ว”ง่ไม่เดินไปดูก่อนด้วยนะ) คือถ้ารู้ว่ามันไม่มี ซินจะลากกิ๊กเข้าซูกิชิละ -*- แต่เอาเถอะ ไหนๆก็รอแล้ว พอเข้าไปถึง กุลธิดา(กิ๊ก)กินเยอะมาก คือซินนั่งเปรียบเทียบจานที่กิ๊กกินกับที่ซินแล้วมันแบบ...อะหือออ แตกต่างอะ เสียดายที่มือถือซินแบตริบหรี่ เลยไม่ได้ถ่ายมา ใช้มือถือกิ๊กถ่ายแทน ไม่รู้คุณเธอจะลบทำลายหลักฐานหรือยัง ถ้ายังก็ให้กิ๊กอัปแล้วกัน

กินเสร็จก็เดินไปร้านทำเล็บ ระหว่างทางก็ซื้อ Sato’s Mix แอร๊ววว ที่จริงรสนมอร่อยอะ รสเหมือนนมสดที่ราดไอศกรีมกะทิ แต่ก็มีกลิ่นวนิลาด้วย ส่วนชาเขียวก็ไม่หวานมาก ติดขมนิดและมีกลิ่นหอม อันนี้ก็ไม่ได้ถ่ายรูปมา เพราะมันละลายเร็ว ต้องรีบทาน แล้วพอมาถึงร้านทำเล็บก็ต้องเสียเวลารอคนต่อเล็บ ก็เลยนั่งเลือกลายรอ มีเด็กปีหนึ่งจุฬาผู้ชายกลุ่มราว 4-5 คนมาซื้อกางเกงนักศึกษาพอดี หน้าตาดีทุกคนเลยอะ วู้ว~ เป็นอาหารตาแก่กุลธิดายิ่งนัก(เธอกระซิบตลอดว่า “น่ารักๆ”) กว่าจะทำเสร็จก็หกใงเคารพธงชาติพอดี ดูทีวีข่าวแอนนี่กันซะเพลินเลย - -“ ขากลับลงมา แวะซื้อแหวนคู่เฟิร์นด้วยล่ะ คือเฟิร์นมีแหวนวงหนึ่งเป็นรูปบว์ที่ซินชอบยืมมาใส่ตอนเรียน เฟิร์นเลยบอกว่าซื้อที่โบนันซ่าชั้นล่าง เลยแวะไปดู แล้วก็ได้มาวงหนึ่ง แต่ของซินสีดำ ^^ ก็จะโชว์พร้อมเล็บที่ทำมาเลยนะค้า~

พอเสร็จกิจก็แยกย้ายกันกลับ ซินไปถึงอ่อนนุชตอน 18.45 ก็แวะซื้อส้มตำมาเป็นอาหารเย็น แต่ปรากฏว่าฝนโปรย แล้วต้องต่อคิวรอแท็กซี่ ให้ตายเถอะ ซินรอ 1 ชั่วโมงเต็มเลยนะ! รถประจำทางที่ผ่านก็พากันเต็มเอี้ยดทุกคัน ทำอะไรไม่ได้นอกจากรอท่ามกลางสายฝน T T ดีที่ซินใส่เสื้อมีฮู้ดไป(ลาย Always keep the faith ด้วยเถอะ) ก็เลยเอาฮู้ดคลุมหัวได้ แต่ส้มตำก็เซ็งหมดแล้วอะ แล้วตอนยืนรอก็มีบางคนแซงคิว มายืนดักด้านหน้าแทนที่จะต่อแถว แต่คนที่ต่ออยู่ก่อนแล้วตัดหน้าได้ทัน และสุดท้ายคนที่กะแซงคนนั้นก็โดนคนในแถวไล่ให้ไปต่อคิว ส่วนซินพอจะถึงคิวก็หันไปถามผู้ชายด้านหลังว่าไปลงที่ไหน เพราะคลับคล้ายคลับคลาเหมือนจะเคยเดินสวนกันที่มหา’ลัย ซินจำได้เพราะเขาใช้โลลิป๊อปสีดำกับทรงผมคุ้นๆเหมือนเคยผ่านตา(คือซินจะชอบมองว่ามีใครใช้มือถือรุ่นเดียวกับเราบ้าง ฮ่า~) แล้วปรากฏว่าลงเอแบคบางนาเหมือนกันจริงด้วย อยู่หอในอีก ก็เลยชวนมาด้วยกัน เพราะว่าถ้าให้รอรถต่ออีกก็คงนาน เพราะหลังๆกว่าจะผ่านมาสักคันก็นานเชียว แถมฝนยังตกแรงขึ้น แล้วนี่ก็ยืนรอกันมาเป็นชั่วโมงแล้วด้วย ^^ อ้อ...แล้วก็มีคนหารค่ารถด้วย ฮ่า~ กลับมาถึงห้องโดยปลอดภัยเมื่อเวลา 20.40 โดยประมาณครับผม! (จริงๆมาถึงก่อนหน้านี้ แต่ซินเข้าห้องน้ำล้างมือล้างเท้าก่อน - -)

 

เอาล่ะ จะสอบแล้ว อ่านหนังสือๆๆๆ!